Monsieur du Miroir

«آقای آینه» (Monsieur du Miroir) یکی از جستارهای داستانی ناتانیل هاثورن است که بعدها در مجموعهٔ «خزه‌هایی از یک خانهٔ کشیش قدیمی» آمد. راوی می‌گوید کسی را بیشتر از این آقا مطالعه نکرده و با این همه کمتر از او چیزی نمی‌داند. این «آقا» همان بازتاب خود اوست که همواره در آینه با او روبه‌رو می‌شود.

راوی تصمیم می‌گیرد چند ویژگی «شگفت» او را به خوانندگان معرفی کند و در این میان به پرسش‌هایی دربارهٔ هویت، ظاهر و حقیقت پنهان در زیر آن می‌رسد. لحن اثر آمیزه‌ای از شوخی ظریف و اندیشه‌ورزی جدی دربارهٔ خویشتن است.

هاثورن در این متن نشان می‌دهد چگونه نگاه به آینه می‌تواند به پرسشی دربارهٔ تنهایی و ناشناخته ماندن آدمی بدل شود. برای دوستداران ادبیات رمانتیک آمریکا و نثر هاثورن، متنی کوتاه و فکرانگیز است.