My Reminiscences

تاگور در خانواده‌ای پرجمعیت و فرهنگی بزرگ شد و مدرسه را تحمل نکرد؛ بیشتر آموزشش در خانه و در تنهایی گذشت. کتاب همان سال‌ها را می‌گوید.

خودش در مقدمه هشدار می‌دهد که این زندگی‌نامه نیست، «خاطره» است — و حافظه گزینش می‌کند. همین صداقت، کتاب را جالب‌تر می‌کند.

فصل‌های مربوط به نخستین شعرها، به سفر به انگلستان، و به مرگ همسر برادرش که عمیقاً بر او اثر گذاشت، از بهترین‌هایند. برای کسی که «گیتانجلی» را خوانده، پس‌زمینه‌اش اینجاست.