The Post Office

«ادارهٔ پست» (به بنگالی «داک‌گر») نمایشنامه‌ای کوتاه از رابیندرانات تاگور، شاعر و نویسندهٔ بزرگ بنگالی و نخستین برندهٔ آسیایی جایزهٔ نوبل ادبیات، است که در ۱۹۱۲ نوشته شد. این متن ترجمهٔ انگلیسی دوابراتا موکرجی است که در ۱۹۱۴ منتشر شد.

امل پسربچه‌ای یتیم است که مادهاو، مردی میانسال، او را به فرزندی پذیرفته و دل به او بسته است. امل بیمار است و طبیب دهکده دستور داده که به هیچ روی از خانه بیرون نرود. پسرک ناچار تمام روز کنار پنجره می‌نشیند و با رهگذران حرف می‌زند: ماست‌فروش، نگهبان، پیرمرد دهکده، کدخدای بدخلق و دخترک گل‌فروشی به نام سودها. روبه‌روی خانه، شاه ادارهٔ پستی تازه ساخته است، و امل به این باور می‌رسد که روزی نامه‌ای از خود شاه برایش خواهد آمد.

نمایش ساده و تقریباً بی‌حادثه است، اما در پس این سادگی تأملی شاعرانه دربارهٔ آزادی، شوق رهایی روح، کودکی و مرگ نهفته است. ییتس در مقدمه‌ای بر نخستین چاپ انگلیسی، از لطافت آن ستایش کرد. این نمایش در سال‌های جنگ دوم جهانی بارها اجرا شد، از جمله در یتیم‌خانه‌ای در ورشو به کارگردانی یانوش کورچاک. برای دوستداران تاگور، ادبیات هند و نمایشنامه‌های نمادین و شاعرانه، متنی کوتاه و ماندگار است.