The King of the Dark Chamber

«پادشاه اتاق تاریک» نمایشنامه‌ای نمادین از رابیندرانات تاگور است که خود نویسنده آن را به انگلیسی برگردانده است. اصل بنگالی این اثر «راجا» (۱۹۱۰) نام دارد و ترجمهٔ انگلیسی نخست در ۱۹۱۴ چاپ شد. نمایشنامه با صحنه‌ای در خیابان‌های شهری آغاز می‌شود که مردم در آن برای جشنی بزرگ جمع می‌شوند و دربارهٔ پادشاهی حرف می‌زنند که هرگز دیده نشده است.

در مرکز نمایش، ملکه‌ای است که پادشاهش را نمی‌بیند و به او عشق می‌ورزد؛ پادشاه در اتاقی تاریک می‌ماند و همین پنهان بودن، هم موجب شگفتی است و هم اضطراب. تاگور از این مضمون برای بیان جست‌وجوی روح انسان برای خداوند، رنج جدایی و دشواری پذیرفتن حقیقتی که با ظاهر آشنایش یکی نیست بهره می‌گیرد.

زبان نمایشنامه شاعرانه و پراشاره است و برای خوانندهٔ امروز، همچون سایر درام‌های تاگور، به نمایشی معنوی می‌ماند. این اثر برای علاقه‌مندان به ادبیات هند، عرفان شرقی و نمایش نمادگرا گزینه‌ای مناسب است.