Plain Tales from the Hills

«داستان‌های ساده از تپه‌ها» (Plain Tales from the Hills) نخستین مجموعهٔ داستان کوتاه رودیارد کیپلینگ (۱۸۶۵–۱۹۳۶) است که در ۱۸۸۸ در کلکته منتشر شد. کیپلینگ در آن زمان جوانی بیست‌ودوساله بود و بیشتر داستان‌ها را برای روزنامه‌ای در هند نوشته بود. او بعدها نخستین نویسندهٔ انگلیسی‌زبانی شد که جایزهٔ نوبل ادبیات را گرفت (۱۹۰۷).

مجموعه چهل داستان کوتاه دربارهٔ زندگی انگلیسی‌های هند، به‌ویژه در شیملا و شهرهای تپه‌ای دارد، با عنوان‌هایی مانند «لیسپث»، «سه نفر و یک اضافی»، «دور انداخته»، «شانس او در زندگی» و «پشت مرز». موضوعشان عشق و خیانت، شایعه و رسوایی، پیوندهای میان افسران و همسران آن‌ها، و رابطهٔ مردم بومی با اداره‌کنندگان بریتانیایی است. لحن کتاب گاه خنده‌دار و گاه تلخ و تیز است.

این مجموعه سندی ادبی از دوران استعمار بریتانیا در هند و گواهی بر آغاز استعداد کیپلینگ است. دوستداران داستان کوتاه کلاسیک و تاریخ هند بریتانیایی از آن بهره می‌برند؛ باید توجه داشت که نگاه نویسنده نگاه یک انگلیسی عصر استعمار است.