The Elixir of Life

«اکسیر زندگی» داستانی کوتاه از اونوره دو بالزاک است که نخستین بار در ۱۸۳۰ منتشر شد و بعدها در بخش «مطالعات فلسفی» از مجموعهٔ عظیم «کمدی انسانی» جای گرفت. بالزاک در یادداشتی برای خواننده می‌گوید موضوع را دوستی به او داده و گمان می‌کند ریشه‌اش خیال‌پردازی‌های هوفمان آلمانی باشد.

داستان در ایتالیای دوران رنسانس می‌گذرد. دون خوان بلویدرو، جوانی خوش‌گذران و تشنهٔ ثروت، کنار بستر پدر پیر و محتضرش نشسته است. پدر رازی شگفت را با او در میان می‌گذارد: شیشه‌ای کوچک از اکسیری که می‌تواند مرده را دوباره زنده کند، و از پسر می‌خواهد پس از مرگ آن را بر پیکرش بمالد. آنچه پسر با این راز می‌کند، و آنچه سال‌ها بعد پیش می‌آید، هستهٔ این داستان تلخ و طعنه‌آمیز است.

بالزاک از دل افسانهٔ دون ژوان پرسشی اخلاقی بیرون می‌کشد: چشم‌انتظاری برای مرگ دیگران، که به گفتهٔ خودش در جامعهٔ قرن نوزدهم پیشه‌ها و آیین‌های پذیرفته‌شده‌ای داشت. داستانی کوتاه، گوتیک و فلسفی، در ترجمهٔ کلارا بل و جیمز ورینگ؛ دریچه‌ای خوب برای آشنایی با بالزاک.