The Hunting of the Snark

«شکار اسنارک» شعری روایی و «مهمل» از لوئیس کارول، نویسندهٔ «آلیس در سرزمین عجایب»، است که در ۱۸۷۶ با تصویرهای هنری هالیدی منتشر شد. کارول آن را «عذابی در هشت پرده» نامید. گروهی ده‌نفره که نام همه در انگلیسی با حرف B آغاز می‌شود — ناخدای زنگ‌به‌دست، نانوا، قصاب، بانکدار، وکیل، کفش‌پاک‌کن، دلال، کلاه‌دوز، بیلیاردچی و یک سگ‌آبی — سوار کشتی می‌شوند تا موجودی اسرارآمیز به نام اسنارک را شکار کنند.

نقشهٔ دریایی آنان کاملاً سفید است، ناخدا فرمان‌های متناقض می‌دهد، و نانوا که نامش را از یاد برده، مدام هشدار عمویش را دربارهٔ گونهٔ خطرناکی از اسنارک به نام «بوجوم» تکرار می‌کند. شعر پر از بازی‌های زبانی، منطق وارونه و واژه‌های ساختگی است که برخی از آن‌ها از شعر «جبرواکی» در «آن سوی آینه» آمده‌اند.

کارول همیشه از توضیح معنای شعر طفره رفت، اما خوانندگان بی‌شماری در آن تمثیلی از جست‌وجوی بی‌حاصل، بیهودگی یا ترس از نیستی دیده‌اند. برای زبان‌آموز، شوخی‌های زبانی، وزن خوش و قافیه‌های بازیگوشانهٔ آن تمرینی لذت‌بخش است.