The Kasîdah of Hâjî Abdû El-Yezdî

«قصیدهٔ حاجی عبدو یزدی» منظومه‌ای فلسفی از ریچارد فرانسیس برتون، مستشرق، جهانگرد و مترجم مشهور بریتانیایی، است که در سال ۱۸۸۰ منتشر شد. برتون این اثر را به‌صورت ترجمه‌ای از یک شاعر شرقی عرضه کرد: حاجی عبدو یزدی، شاعری که مترجم، با نشانهٔ «اف. بی.»، خود را «دوست و شاگرد» او می‌نامد. در عمل منظومه بازتاب اندیشه‌های خود برتون است.

مترجم در سخن به خواننده می‌گوید قصیده را «سرودی از قانون برتر» نامیده و قصد داشته از زمانهٔ خود جلوتر باشد. به نوشتهٔ او، نویسنده می‌گوید شادی و بدبختی در جهان به‌طور مساوی تقسیم شده‌اند و تنها هدف کافی زندگی انسان، پرورش خود با ملاحظهٔ دیگران است. منظومه بیت‌به‌بیت از سرنوشت، دین، دانش، نیک و بد و شک می‌گوید.

کتاب به قالب شعر کلاسیک شرقی نزدیک است و با یادداشت‌هایی همراه شده که شرح اصطلاحات و اندیشه‌ها را می‌دهند. برای خوانندگان علاقه‌مند به شرق‌شناسی ویکتوریایی و شعر فلسفی خواندنی است و گاه با رباعیات خیام در ترجمهٔ فیتزجرالد مقایسه می‌شود.