The Song of Hiawatha

«سرود هایاواتا» منظومه‌ای بلند از هنری وادزورث لانگفلو، محبوب‌ترین شاعر آمریکای قرن نوزدهم است که در ۱۸۵۵ منتشر شد. لانگفلو وزن چهارضربی و تکرارهای آهنگین «کالوالا»، حماسهٔ ملی فنلاند، را برداشت و با آن، داستان هایاواتا را در قالب بیست‌ودو سرود روایت کرد: تولد او، کودکی‌اش نزد مادربزرگ نوکومیس بر کرانهٔ دریاچهٔ «گیچی‌گومی»، روزه و رؤیاهایش، دوستی‌اش با موسیقی‌دان و پهلوان قبیله، و عشقش به مینه‌ها-ها.

شاعر داستان‌ها را از پژوهش‌های هنری اسکول‌کرافت دربارهٔ افسانه‌های قبیلهٔ اوجیبوا و منابع دیگر گرفت و آن‌ها را آزادانه در هم آمیخت. نتیجه، تصویری شاعرانه از جهان بومیان آمریکای شمالی است: طبیعت جان‌دار، بادها و جانوران سخنگو، آیین‌ها و افسانه‌های آفرینش. پژوهشگران بعدها نشان دادند که این روایت، دقت مردم‌شناختی ندارد و بسیاری از تصویرهای کلیشه‌ای فرهنگ عامه از بومیان آمریکا از همین‌جا آمده است.

کتاب در زمان خود فروشی بی‌سابقه داشت، در مدرسه‌ها از بر خوانده می‌شد و بارها تقلید و حتی هجو شد. آهنگ شعر چنان پررنگ است که خواندن بلند آن، تمرینی عالی در ضرب و آهنگ زبان انگلیسی است. این نسخه با مقدمه‌ای کوتاه دربارهٔ پیدایش اثر و فهرست سرودها همراه است.