De Profundis

وایلد این را در سال آخر حبسش نوشت، خطاب به لرد آلفرد داگلاس؛ همان کسی که رابطه با او به محاکمه و زندانش انجامید. نامه سرزنش است و اعتراف و کوششی برای فهمیدن.

آنچه متن را بزرگ می‌کند، چرخش میانهٔ آن است: وایلد از گله‌گزاری به تأمل دربارهٔ رنج می‌رسد و می‌نویسد که رنج، تنها حقیقتی است که در آن جا دروغ نمی‌شود گفت. نسخهٔ نخست که اینجاست، ویراستهٔ رابرت راس است و بخش‌های شخصی‌ترش سال‌ها بعد منتشر شد.