Fairy and Folk Tales of the Irish Peasantry

«افسانه‌های پریان و قصه‌های عامیانهٔ دهقانان ایرلند» (۱۸۸۸) گزیده‌ای است که ویلیام باتلر ییتس، شاعر ایرلندی و برندهٔ بعدی جایزهٔ نوبل ادبیات، در بیست‌وسه سالگی فراهم آورد. ییتس قصه‌ها را از مجموعه‌های گردآورندگان پیشین فولکلور ایرلند — چون کرافتن کروکر، ویلیام کارلتون، لیدی وایلد و پاتریک کندی — و از شعرهای شاعران ایرلندی برگزید و برای هر بخش مقدمه‌ای کوتاه نوشت.

ساختار کتاب بر پایهٔ باورهای خود روستاییان ایرلند چیده شده است: «پریان گروهی» که دسته‌دسته زندگی می‌کنند و گاه کودکان را می‌ربایند و به جایشان «بچهٔ عوضی» می‌گذارند؛ «مرو»ها یا پریان دریایی؛ «پریان تنها» چون لپرکان کفاش، پوکای شیطنت‌کار و بنشی که مرگ را خبر می‌دهد؛ و سپس ارواح، جادوگران، کشیشان، شیطان، غول‌ها، پادشاهان، شاهزاده‌خانم‌ها و راهزنان.

قصه‌هایی چون «تیگ اوکین و جسد» و «افسانهٔ ناک‌گرافتن» در کنار شعرهایی چون «کودک ربوده‌شده» از خود ییتس آمده‌اند. یادداشت‌های ییتس نشان می‌دهد که او این قصه‌ها را صرفاً افسانه نمی‌دانست؛ به نظرش باور روستاییان به جهان پریان پنجره‌ای به روح کهن ایرلند بود.

این کتاب از سنگ‌بناهای «احیای ادبی ایرلند» است و بر شعر و نمایشنامه‌های بعدی ییتس نیز اثر گذاشت. برای علاقه‌مندان به فولکلور، اسطوره‌های سلتی و ادبیات ایرلند، گنجینه‌ای خواندنی است.