The Land of Heart's Desire

«سرزمین آرزوی دل» نمایشنامه‌ای کوتاه و منظوم از ویلیام باتلر ییتس، شاعر ایرلندی برندهٔ نوبل، است که در ۱۸۹۴ در لندن روی صحنه رفت و منتشر شد؛ نخستین نمایش او که در تئاتری حرفه‌ای اجرا شد. ماجرا در روزگاری دور، در کلبه‌ای روستایی در کانتی اسلایگو، در شب آغاز ماه مه می‌گذرد؛ شبی که در باورهای ایرلندی مرز میان جهان آدمیان و پریان باریک می‌شود.

مری برون، عروس جوان خانواده، به جای کار خانه سر در کتابی کهنه دارد که از سقف کاهگلی بیرون کشیده؛ کتابی دربارهٔ سرزمین پریان. مادرشوهرش از او دلگیر است، شوهرش شان از او دفاع می‌کند و کشیش پیر، پدر هارت، می‌کوشد آرامش را به خانه بازگرداند. اما آن شب کودکی پری‌وار به در خانه می‌آید و آوای «سرزمین آرزوی دل» در جان مری طنین می‌اندازد.

ییتس در این نمایش افسانه‌های مردمی ایرلند را با کشمکش میان ایمان مسیحی و جاذبهٔ جهان کهن پریان درمی‌آمیزد. نمایشی کوتاه، شاعرانه و پررمز، که هنوز از نمونه‌های درخشان تئاتر نمادگرای ایرلند است؛ برای دوستداران شعر و نمایش.