Two Plays for Dancers

«دو نمایش برای رقصندگان» را کوآلا پرس، چاپخانهٔ خواهران ییتس در ایرلند، در ۱۹۱۹ منتشر کرد. ویلیام باتلر ییتس در پیشگفتار کوتاهش می‌گوید چرا این نوع نمایش را می‌پسندد و خواننده را به یادداشت پایان «قوهای وحشی در کول» و مقدمهٔ «چند نمایش نجیب ژاپن» ارجاع می‌دهد.

این نمایش‌ها از تئاتر «نو»ی ژاپن الهام گرفته‌اند: صحنه‌ای تقریباً خالی، چند نوازنده، نقاب و رقص. «رؤیای استخوان‌ها» شب‌هنگام در کانتی کلر ایرلند می‌گذرد، جایی که جوانی گریخته از شورش دوبلین با دو شبح روبه‌رو می‌شود که هنوز عذاب می‌کشند. نمایش دوم، «تنها حسادت امر»، به قهرمان افسانه‌ای ایرلند کوخولین و همسرش امر می‌پردازد.

نمایش‌ها کوتاه و شاعرانه و آزمایشی‌اند و راهی را نشان می‌دهند که ییتس در سال‌های پایانی عمرش برای تئاتری ناب و نمادین پیمود. خواندن‌شان برای علاقه‌مندان به نمایشنامهٔ شاعرانه و ادبیات ایرلند جذاب است.