Ion

«ایون» از کوتاه‌ترین گفت‌وگوهای افلاطون (حدود ۴۲۷–۳۴۷ پیش از میلاد) است. ایون، رپسود یا راوی حرفه‌ای شعر هومر، تازه از جشنوارهٔ اسکلپیوس در اپیداوروس با جایزه بازگشته و آمادهٔ اجرا در جشن‌های پان‌آتنایی است. سقراط با ستایشی آمیخته به طنز از او می‌پرسد هنرش بر چه پایه‌ای استوار است.

ایون ادعا می‌کند در تفسیر هومر از همه برتر است، اما دربارهٔ شاعران دیگر حرفی برای گفتن ندارد. سقراط از همین نکته نتیجه می‌گیرد که سخن او از دانش و فن برنمی‌خیزد، بلکه از الهامی الهی است. تمثیل مشهور گفت‌وگو این است: خدای شعر همچون آهن‌ربایی است که شاعر را می‌کشد، شاعر راوی را و راوی شنونده را؛ مانند حلقه‌های آهنی که نیروی آهن‌ربا از یکی به دیگری می‌رسد.

این گفت‌وگو از نخستین متن‌های غربی دربارهٔ ماهیت شعر، الهام و رابطهٔ هنر با دانش است و زمینه را برای نقد شعر در «جمهوری» فراهم می‌کند.

متن حاضر ترجمهٔ کلاسیک بنجامین جوئت، استاد آکسفورد، همراه با مقدمهٔ تحلیلی اوست؛ متنی کوتاه و مناسب برای آشنایی با سقراط و فلسفهٔ هنر.