Letters from China and Japan

جان دیویی، فیلسوف و آموزشگر آمریکایی، و همسرش آلیس چیپمن دیویی در سال ۱۹۱۹ برای سفری تفریحی به ژاپن رفتند. پیش از حرکت از سان‌فرانسیسکو دعوتی تلگرافی از دانشگاه امپراتوری توکیو برای ایراد سخنرانی به دستشان رسید و آن‌ها سه یا چهار ماه در ژاپن ماندند و در چند نقطهٔ دیگر هم سخنرانی کردند.

در ماه مه ۱۹۱۹، با جذابیتی که مبارزهٔ چین برای ساختن دموکراسی یکپارچه و مستقل در آن‌ها بیدار کرد، تصمیم گرفتند به چین هم بروند و دیویی از دانشگاه کلمبیا یک سال مرخصی گرفت. نامه‌ها را آلیس و جان برای خانواده نوشتند و دخترشان ایولین دیویی آن‌ها را ویرایش و برای چاپ آماده کرد. این نامه‌ها با لحنی خودمانی و گاهی طنزآمیز نگاه آن‌ها را به شهرها، مردم، دانشگاه‌ها، سیاست و دگرگونی‌های اجتماعی ثبت می‌کنند.

به عنوان سندی تاریخی از آسیای شرقی در سال‌های پس از جنگ جهانی اول و نگاه یک فیلسوف غربی به شرق ارزش دارد.

برای علاقه‌مندان به نامه‌نگاری، تاریخ آموزش، فلسفهٔ دیویی و تاریخ چین و ژاپن خواندنی است.