The Aspern Papers

«اوراق آسپرن» (۱۸۸۸) داستان بلندی از هنری جیمز است که در ونیز می‌گذرد. راوی، ویراستار و پژوهشگری آمریکایی، شیفتهٔ جفری آسپرن، شاعر بزرگ و درگذشتهٔ آمریکایی است و باخبر شده که جولیانا بوردرو، معشوقهٔ سال‌ها پیش شاعر، هنوز زنده است و همراه خویشاوند جوان‌ترش، تینا، در کاخی فرسوده در ونیز زندگی می‌کند و احتمالاً نامه‌های آسپرن را نگه داشته است.

راوی با نامی جعلی و به بهانهٔ نیاز به باغ، اتاقی در آن خانه اجاره می‌کند تا آرام‌آرام به اوراق دست یابد. هرچه داستان پیش می‌رود، روشن‌تر می‌شود که او تا کجا حاضر است برای هدفش پیش برود و چگونه زندگی دو زن تنها را به ابزار نقشه‌اش بدل می‌کند.

جیمز ایدهٔ داستان را از ماجرای واقعی کلر کلرمونت، معشوقهٔ بایرون، گرفت که تا سالخوردگی در فلورانس می‌زیست. پرسش اخلاقی کتاب هنوز زنده است: پژوهشگر تا کجا حق دارد به زندگی خصوصی نویسندگان و بازماندگانشان دست‌درازی کند؟ توصیف ونیز در آن از زیباترین صفحه‌های جیمز است.