The Black Tulip

«لالهٔ سیاه» (۱۸۵۰) رمان تاریخی کوتاهی از الکساندر دوما است که در هلند سال ۱۶۷۲ می‌گذرد. رمان با یکی از هولناک‌ترین صحنه‌های واقعی تاریخ هلند آغاز می‌شود: کشته شدن یوهان و کورنلیس دو ویت، دولتمردان جمهوری‌خواه، به دست جمعیت خشمگین لاهه، در سالی که فرانسه به هلند حمله کرده و ویلیام اورانژ به قدرت می‌رسد.

کورنلیس فان بارله، پسرخواندهٔ کورنلیس دو ویت، مردی ثروتمند و آرام در شهر دوردرخت است که تنها به یک چیز می‌اندیشد: پرورش لاله. انجمن باغبانی هارلم جایزه‌ای بزرگ برای کسی گذاشته که لالهٔ کاملاً سیاه بپروراند، و فان بارله به این هدف نزدیک شده است. اما همسایهٔ حسودش، که خود رقیب اوست، از ماجرای دو ویت‌ها سود می‌جوید تا او را گرفتار کند. در زندان، روزا، دختر زیبا و زیرک زندانبان، به یاری او می‌آید و پیوندی میان آن دو شکل می‌گیرد.

دوما در این رمان سیاست، دسیسه، عشق و گل‌کاری را با هم آمیخته و پس‌زمینهٔ آن شیفتگی هلندی‌ها به لاله است که چند دهه پیش‌تر «جنون لاله» را پدید آورده بود. کوتاه‌تر و آرام‌تر از «سه تفنگدار» است و برای شروع دوما یا خواندنی سبک و پرکشش، انتخابی خوب است.