The Figure in the Carpet

هیو ورکر به منتقد جوانی می‌گوید که هیچ‌کس تاکنون نکتهٔ اصلی کارش را نفهمیده؛ چیزی هست، مثل نقشی در قالب ایرانی، که همه‌چیز را به هم پیوند می‌دهد.

راوی وسواسی می‌شود. کسانی که ظاهراً راز را می‌فهمند، یکی‌یکی پیش از گفتنش می‌میرند.

این داستان به یکی از پرمناقشه‌ترین متون نظریهٔ ادبی بدل شد: آیا واقعاً نقشی هست، یا جیمز دارد وسواس تفسیر را هجو می‌کند؟ هر دو خوانش دفاع‌پذیر است. کوتاه و برای هر کسی که به نقد ادبی علاقه دارد، ضروری.