The Idiot

شاهزاده میشکین پس از سال‌ها درمان صرع در سوئیس به سن‌پترزبورگ برمی‌گردد. او بی‌ریا، بخشنده و کاملاً صادق است — و همین باعث می‌شود همه یا مسخره‌اش کنند یا از او سوءاستفاده.

داستایفسکی در نامه‌ای نوشت که هیچ کاری دشوارتر از این نیست: ساختن شخصیتی کاملاً نیک که خسته‌کننده نباشد. نتیجه، رمانی است دربارهٔ اینکه آیا نیکی محض در جهان واقعی اصلاً ممکن است. میشکین میان دو زن گرفتار می‌شود — ناستاسیا فیلیپوونای زخم‌خورده و مغرور، و آگلایای جوان و سرکش — و در کنار راگوژینِ تندخو، مثلثی می‌سازد که داستان را پیش می‌برد.

رمان نخست به‌صورت پاورقی در مجلهٔ «پیام‌آور روس» منتشر شد و داستایفسکی آن را در غربت، در سوئیس و ایتالیا، و در تنگدستی نوشت. صرع میشکین از تجربهٔ خود نویسنده می‌آید، و صحنه‌هایی چون روایت لحظه‌های پیش از اعدام — که داستایفسکی خود یک بار تا پای آن رفته بود — از تکان‌دهنده‌ترین صفحه‌های کارنامهٔ اوست.