The Brothers Karamazov

«برادران کارامازوف» (۱۸۸۰) واپسین رمان فیودور داستایفسکی، نویسندهٔ روس، و به گمان بسیاری بزرگ‌ترین اثر اوست. رمان نخست به‌صورت پاورقی در «پیام‌آور روس» منتشر شد و داستایفسکی چند ماه پس از پایان آن درگذشت. این فایل ترجمهٔ انگلیسی کنستانس گارنت است.

فیودور پاولوویچ کارامازوف، پدری هوسباز و بی‌مسئولیت، سه پسر از دو همسر دارد که هر کدام پاسخی متفاوت به زندگی می‌دهند: دمیتری پرشور و بی‌پروا، ایوانِ عقل‌گرا و پرسشگر، و آلیوشای مهربان که نوآموز صومعه و مرید پیر زوسیماست. نزاع بر سر ارث و زنی به نام گروشنکا، خانواده را به سوی جنایتی می‌برد که رمان پیرامون آن می‌چرخد.

فصل «مفتش اعظم» — که ایوان آن را چون داستانی خیالی برای برادرش تعریف می‌کند — از مشهورترین قطعه‌های فلسفی ادبیات جهان است: مسیح به زمین بازمی‌گردد و مفتش اعظم کلیسا بازداشتش می‌کند، چون آزادی‌ای که او آورد برای بشر سنگین‌تر از آن است که تاب آورد. فروید، اینشتین و ویتگنشتاین هر سه این کتاب را از مهم‌ترین خوانده‌هایشان شمرده‌اند.