The Merchant of Venice

آنتونیو برای دوستش وام می‌گیرد و شایلاک شرط عجیبی می‌گذارد. صحنهٔ دادگاه، که پورشیا در لباس مردانه وارد می‌شود، از مشهورترین صحنه‌های تئاتر است.

این نمایشنامه را باید با آگاهی خواند: شایلاک بر پایهٔ کلیشه‌های یهودستیزانهٔ رایج آن روزگار ساخته شده و قرن‌ها برای توجیه تعصب به کار رفته. در عین حال، شکسپیر به او تک‌گویی‌ای داده — «مگر یهودی چشم ندارد؟» — که یکی از نخستین دفاعیه‌های انسانیت مشترک در ادبیات اروپاست. همین دوگانگی، آن را تا امروز محل بحث نگه داشته.