The Nibelungenlied

«سرود نیبلونگ» حماسهٔ بزرگ آلمانی‌زبان قرون وسطاست که حدود سال ۱۲۰۰ میلادی به آلمانی میانهٔ علیا و به دست شاعری ناشناس سروده شد. نیمهٔ نخست داستان زیگفرید است: شاهزاده‌ای از سرزمین‌های پایین رود راین که اژدهایی را کشته، گنج نیبلونگ‌ها را به دست آورده و با شنلی جادویی نامرئی می‌شود. او برای خواستگاری از کریمهیلد، خواهر گونتر پادشاه بورگوندی‌ها، به ورمس می‌آید و به گونتر کمک می‌کند تا برونهیلد، ملکهٔ نیرومند ایسلند، را به همسری بگیرد.

نیرنگی که در این خواستگاری به کار رفته، بعدها به نزاعی میان دو ملکه و سپس به خیانتی هولناک می‌انجامد. نیمهٔ دوم داستان کریمهیلد است و کینه‌ای که سال‌ها در دل نگه می‌دارد و سرانجام در دربار اتسل، پادشاه هون‌ها (آتیلای تاریخی)، شعله‌ور می‌شود. هاگن، جنگاور وفادار و بی‌رحم بورگوندی‌ها، از پیچیده‌ترین شخصیت‌های ادبیات قرون وسطاست.

برخلاف حماسه‌های پهلوانی مسیحی، اینجا آرمانی رستگاری‌بخش در کار نیست و وفاداری، غرور و انتقام سرنوشت همه را رقم می‌زند. واگنر «حلقهٔ نیبلونگ» را بر پایهٔ همین داستان و روایت اسکاندیناوی آن ساخت. این نسخه ترجمهٔ نثر دانیل بی. شوموی (۱۹۰۹) است، همراه با مقدمه و یادداشت.