The Sign of the Four

«نشان چهار» (۱۸۹۰) دومین رمان شرلوک هلمز است که نخستین بار در «ماهنامهٔ لیپینکات» منتشر شد. کتاب با صحنه‌ای جسورانه آغاز می‌شود: هلمز، که در نبود پرونده‌ای درخور حوصله‌اش سر رفته، محلول کوکائین تزریق می‌کند و واتسون بیهوده اعتراض می‌کند.

سپس خانم مری مورستن وارد می‌شود. پدرش، افسری در هند، ده سال پیش ناپدید شده و چند سالی است که هر سال مرواریدی گران‌بها از فرستنده‌ای ناشناس به دستش می‌رسد؛ اکنون نامه‌ای مرموز او را به دیداری شبانه فراخوانده است. ردّ این معما به گنجی در آگرای هند، به پیمانی میان چهار مرد و به روزهای شورش ۱۸۵۷ هند می‌رسد.

تعقیب و گریز شبانه با قایق بخار بر رود تیمز از پرهیجان‌ترین صحنه‌های همهٔ مجموعه است، و «بچه‌های خیابان بیکر»، گروه پسران کوچه‌گردی که برای هلمز خبر می‌آورند، اینجا نقشی پررنگ دارند. یکی از مشهورترین جمله‌های هلمز نیز در همین کتاب آمده است: وقتی ناممکن را کنار بگذاری، هرچه بماند، هرقدر هم نامحتمل، حقیقت است.

رمان کوتاه و پرشتاب است و تصویری روشن از لندن ویکتوریایی و سایهٔ امپراتوری بریتانیا بر آن به دست می‌دهد؛ ادامهٔ طبیعی «اتود در قرمز لاکی» برای خوانندگان هلمز.