The Valley of Fear

«درهٔ وحشت» چهارمین و آخرین رمان بلند شرلوک هلمز است که آرتور کانن دویل در سال‌های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۵ نخست به‌صورت پاورقی و سپس به‌صورت کتاب منتشر کرد. داستان با پیامی رمزی آغاز می‌شود که خبرچینی از درون سازمان پروفسور موریارتی برای هلمز فرستاده و از خطری قریب‌الوقوع خبر می‌دهد.

اندکی بعد خبر می‌رسد که در عمارت کهن بیرلستون، خانه‌ای خندق‌دار در جنوب انگلستان، مردی به شکلی هولناک کشته شده است. هلمز و واتسون همراه با بازرس مک‌دانلد به محل می‌روند و با معمایی پر از سرنخ‌های گمراه‌کننده روبه‌رو می‌شوند: پل متحرکی که شب‌ها بالا کشیده می‌شود، حلقه‌ای گمشده، و نشانه‌ای عجیب بر بازوی مقتول.

بخش دوم کتاب، همانند «اتودی در قرمز لاکی»، به گذشته و به آمریکا بازمی‌گردد: به درهٔ معدنی «ورمیسا» در دههٔ ۱۸۷۰، جایی که انجمنی مخفی و خشن بر مردم حکم می‌راند. کانن دویل این بخش را با الهام از ماجرای واقعی «مالی مگوایرها» در معادن زغال پنسیلوانیا نوشت. رمان برای دوستداران داستان کارآگاهی کلاسیک و هواداران هلمز، ترکیبی از معما و ماجرای پرتعلیق است.