Hippolytus; The Bacchae

این کتاب دو تراژدی اوریپید، جوان‌ترین از سه تراژدی‌نویس بزرگ آتن، را با ترجمهٔ منظوم انگلیسی گیلبرت ماری، از مجموعهٔ «کلاسیک‌های هاروارد»، در بر دارد؛ همراه با یادداشتی مقدماتی دربارهٔ زندگی اوریپید و جایگاهش در تئاتر یونان.

«هیپولیتوس» (۴۲۸ پیش از میلاد) داستان شاهزاده‌ای جوان و شکارچی است که تنها آرتمیس، الههٔ پاکدامنی و شکار، را می‌پرستد و آفرودیته، الههٔ عشق، را خوار می‌شمارد. آفرودیته برای انتقام، فایدرا، نامادری هیپولیتوس و همسر تسئوس، را به عشقی ممنوع به او دچار می‌کند؛ رازی که فاش شدنش زنجیره‌ای از سوءتفاهم و فاجعه می‌سازد. نمایشنامه دربارهٔ شرم، آبرو و نیروهایی است که آدمی نمی‌تواند انکارشان کند.

«باکخانت‌ها» از واپسین آثار اوریپید است که پس از مرگش اجرا شد. دیونوسوس، خدای شراب و شور، در جامهٔ انسانی به تبس، زادگاه مادرش، بازمی‌گردد تا آیینش را برپا کند؛ اما پنتئوس، پادشاه جوان شهر، این آیین را خطرناک و بی‌بندوبار می‌داند و می‌کوشد سرکوبش کند. رویارویی عقل و نظم با نیروهای غریزی و جمعی انسان، این نمایشنامه را به یکی از تکان‌دهنده‌ترین و پرتفسیرترین آثار تئاتر جهان بدل کرده است.