Julius Caesar

برخلاف نامش، شخصیت اصلی نمایشنامه سزار نیست — او در پردهٔ سوم کشته می‌شود — بلکه بروتوس است، مردی شریف که به قتلی سیاسی کشیده می‌شود و بقیهٔ نمایشنامه پیامدهای آن است.

صحنهٔ سخنرانی پس از قتل، از درخشان‌ترین لحظه‌های تئاتر است: بروتوس منطقی حرف می‌زند و مردم را قانع می‌کند، و بعد آنتونی می‌آید و با سخنرانی‌ای که ظاهراً ستایش قاتلان است، همان مردم را علیه آن‌ها برمی‌انگیزد. درسی ماندگار دربارهٔ قدرت کلام در سیاست.