King Henry V

هال اکنون هنری پنجم، پادشاه انگلستان، است و جوانی ولگردانه‌اش را پشت سر گذاشته. با پشتیبانی کلیسا و ادعایی موروثی بر تاج فرانسه، به آن سرزمین لشکر می‌کشد، هارفلور را محاصره می‌کند و سرانجام با سپاهی خسته، بیمار و کم‌شمار، در آژنکور با سپاه بسیار بزرگ‌تر فرانسه روبه‌رو می‌شود.

نمایشنامه با «همسرایان» آغاز می‌شود که از تماشاگر می‌خواهد با نیروی خیال، صحنهٔ کوچک تئاتر را به میدان‌های فرانسه بدل کند. خطابهٔ روز سنت کریسپین — «ما اندک، ما اندکِ خوشبخت، ما گروه برادران» — از مشهورترین سخنرانی‌های ادبیات انگلیسی است و در هر دو جنگ جهانی بارها نقل شد. شب پیش از نبرد، هنری ناشناس میان سربازانش می‌گردد و با آنان دربارهٔ مسئولیت پادشاه در مرگ سربازان بحث می‌کند.

با این همه، نمایشنامه فقط ستایش جنگ نیست: شکسپیر تهدید هنری به غارت هارفلور، اعدام دوستان قدیمی و فرمان کشتن اسیران را هم می‌آورد و داوری را به خواننده وامی‌گذارد. نسخه‌ای کوتاه‌تر در ۱۶۰۰ چاپ شد و متن کامل این نسخه بر پایهٔ برگ‌نامهٔ ۱۶۲۳ است. این نمایشنامه پایان چهارگانهٔ دوم تاریخی شکسپیر است.