Troilus and Cressida

هفت سال از محاصرهٔ تروا گذشته و دو سپاه خسته‌اند. در شهر، ترویلوس، پسر جوان پریام، عاشق کرسیدا است و پانداروس، عموی کرسیدا، میانجی این عشق می‌شود. در اردوی یونانیان، آشیل در چادرش قهر کرده و اولیس و نستور می‌کوشند با ترفند او را دوباره به میدان بکشانند.

شکسپیر اسطورهٔ پرشکوه جنگ تروا را می‌گیرد و قهرمانانش را از شکوه تهی می‌کند: آشیل خودپسند و تنبل است، آژاکس کودن، و تِرسیتسِ بددهان هر چیزی را به لجن می‌کشد. جنگی که بر سر هلن درگرفته، در این نمایشنامه بیهوده و پوچ می‌نماید. خطابهٔ اولیس دربارهٔ «نظم و مراتب» از پرنقل‌قول‌ترین قطعه‌های سیاسی شکسپیر است.

نمایشنامه نخستین بار در ۱۶۰۹ به صورت کوارتو منتشر شد؛ متن این نسخه بر پایهٔ برگ‌نامهٔ ۱۶۲۳ و با املای کهن است. نه تراژدی کامل است و نه کمدی، و قرن‌ها کمتر اجرا می‌شد؛ در قرن بیستم، پس از دو جنگ جهانی، لحن بدبینانه‌اش ناگهان آشنا شد و جایگاه تازه‌ای یافت. منابع شکسپیر چاسر و ترجمهٔ چپمن از ایلیاد بودند.