Sevastopol

«سواستوپل» سه روایت از لئو تولستوی دربارهٔ محاصرهٔ سواستوپل در جنگ کریمه است. تولستوی جوان در آن سال‌ها افسر توپخانه بود و در همان شهر محاصره‌شده خدمت می‌کرد؛ این نوشته‌ها در مجلهٔ «سوورمنیک» منتشر شدند و نام او را در سراسر روسیه بر سر زبان‌ها انداختند. این ویراست ترجمهٔ ایزابل هپگود است.

«سواستوپل در دسامبر ۱۸۵۴» با زاویهٔ دید دوم‌شخص، خواننده را مانند تازه‌واردی از اسکله و خیابان‌ها به بیمارستان و سرانجام به سنگرهای خط مقدم می‌برد. «سواستوپل در مه ۱۸۵۵» به افسرانی می‌پردازد که حتی در میان آتش توپخانه به فکر درجه، آبرو و جایگاه اجتماعی‌اند و با جملهٔ مشهوری پایان می‌گیرد که قهرمان داستان را «حقیقت» می‌نامد. «سواستوپل در اوت ۱۸۵۵» سرگذشت دو برادر افسر را در واپسین روزهای دفاع از شهر دنبال می‌کند.

ارزش این نوشته‌ها در صداقت بی‌پرده‌شان است: تولستوی جنگ را نه از دید فرماندهان و نه با زبان قهرمانی، بلکه از درون سنگر و بیمارستان، با ترس، غرور و خستگی سربازان نشان می‌دهد. همین نگاه بعدها به صحنه‌های نبرد «جنگ و صلح» راه یافت. برای علاقه‌مندان تولستوی، ادبیات جنگ و تاریخ روسیه، این کتاب کوچک پیش‌درآمدی ضروری است.