The Kreutzer Sonata and Other Stories

«سونات کرویتسر» از جنجالی‌ترین آثار لئو تولستوی است که در ۱۸۸۹ نوشته شد و سانسور روسیه انتشار رسمی آن را ممنوع کرد؛ با این حال نسخه‌های دست‌نویس و چاپ سنگی آن در سراسر روسیه دست‌به‌دست می‌شد. این جلد ترجمهٔ انگلیسی بنجامین تاکر است که در ۱۸۹۰ منتشر شد و چند داستان دیگر تولستوی را هم دربر دارد.

در قطاری که شب‌هنگام در دشت‌های روسیه پیش می‌رود، مسافران دربارهٔ عشق، ازدواج و طلاق بحث می‌کنند. مردی عصبی و تکیده به نام پوزدنیشف وارد گفت‌وگو می‌شود و سپس برای راوی داستان زندگی‌اش را بازمی‌گوید: اینکه چگونه همسرش را از سر حسادت کشت. موسیقی، به‌ویژه سونات کرویتسر بتهوون که همسرش با ویولن‌نوازی جوان اجرا می‌کرد، در این ماجرا نقشی محوری دارد. پوزدنیشف از ماجرای خود نظریه‌ای تند دربارهٔ ازدواج، میل و دروغ‌های جامعه بیرون می‌کشد.

کتاب در آمریکا هم جنجال برانگیخت و ادارهٔ پست مدتی ارسال نشریاتی را که آن را چاپ کرده بودند ممنوع کرد. تولستوی پس‌گفتاری با عنوان «درس سونات کرویتسر» نوشت تا موضع خود را روشن کند که در این جلد آمده است. دیدگاه‌های راوی دربارهٔ زنان تند و گاه آشکارا زن‌ستیزانه است و بحث بر سر اینکه تا کجا بیانگر نظر خود تولستوی است، هنوز ادامه دارد.

داستان‌های دیگر این جلد چهرهٔ دیگری از تولستوی را نشان می‌دهند: «ایوان احمق»، افسانه‌ای دربارهٔ سه برادر و شیاطین که آرمان‌های اجتماعی تولستوی را بیان می‌کند، «فرصت ازدست‌رفته»، «پولیکوشکا»، داستان تلخ خدمتکاری روستایی، و «شمع». مجموعه‌ای برای علاقه‌مندان ادبیات روس و اندیشه‌های اخلاقی تولستوی.