What Men Live By, and Other Tales

سیمون، کفاش فقیری که نه خانه‌ای از خود دارد و نه زمینی، در زمستانی سخت مرد جوانی برهنه و بی‌پناه را کنار کلیسا می‌یابد و او را به خانه می‌برد. میخائیل، مرد غریبه، شاگرد کفاش می‌شود؛ کم‌حرف است و در شش سال تنها سه بار لبخند می‌زند — و راز این سه لبخند، پاسخ پرسشی است که عنوان داستان را ساخته: آدم‌ها با چه زنده‌اند؟

سه داستان دیگر نیز در این مجموعه آمده است: «سه پرسش»، دربارهٔ پادشاهی که می‌خواهد بداند بهترین زمان، مهم‌ترین آدم و مهم‌ترین کار کدام است؛ «قهوه‌خانهٔ سورات»، دربارهٔ مسافرانی از باورهای گوناگون که بر سر حقیقت خدا بحث می‌کنند؛ و «آدمی چقدر زمین لازم دارد؟»، داستان دهقانی که حرص زمین آرامش را از او می‌گیرد — داستانی که جیمز جویس آن را بزرگ‌ترین داستان ادبیات جهان خواند.

لئو تولستوی (۱۸۲۸–۱۹۱۰) پس از «جنگ و صلح» و «آنا کارنینا» از بحرانی معنوی گذشت و تصمیم گرفت برای مردم عادی و به زبان ساده بنویسد. این قصه‌ها، با حال‌وهوای حکایت‌های عامیانه و تمثیل‌های اخلاقی، حاصل همین دوره‌اند.

زبان داستان‌ها عمداً ساده است و همین، مجموعه را برای زبان‌آموز و برای خواندن با نوجوان مناسب می‌کند؛ قصه‌هایی کوتاه دربارهٔ عشق، مهربانی و معنای زندگی.