Youth, a Narrative

«جوانی» داستان بلندی از جوزف کنراد است که نخست در ۱۸۹۸ در مجلهٔ بلک‌وود و سپس در ۱۹۰۲ در قالب کتاب منتشر شد. در این داستان برای نخستین بار چارلی مارلو، راوی مشهور «دل تاریکی» و «لرد جیم»، ظاهر می‌شود. چند مرد میانسال که همه روزگاری با دریا سروکار داشته‌اند، دور میزی نشسته‌اند و مارلو برایشان ماجرای نخستین سفرش به شرق را تعریف می‌کند، وقتی بیست ساله بود و افسر دوم کشتی کهنه‌ای به نام «جودیا».

سفر از همان آغاز گرفتار بدبیاری است: کشتی بارها به راه می‌افتد و ناچار برمی‌گردد، در طوفان آسیب می‌بیند، نشت می‌کند و بار زغال‌سنگش دردسری تازه می‌سازد. اما برای مارلوی جوان، هر مصیبت بخشی از ماجرایی بزرگ است و شوق دیدن شرق را هیچ سختی‌ای خاموش نمی‌کند.

قدرت داستان در فاصلهٔ میان دو مارلوست: جوانی که خود را شکست‌ناپذیر می‌داند و مردی که سال‌ها بعد ماجرا را بازمی‌گوید و می‌داند آن احساس دیگر بازنمی‌گردد. کنراد گفته بود این داستان تقریباً تماماً از تجربهٔ خود او در کشتی «پالستاین» برآمده است.

«جوانی» کوتاه، پرتصویر و مرثیه‌گونه است و برای آشنایی با نثر کنراد و دنیای دریانوردی پایان قرن نوزدهم، یکی از بهترین درها به آثار اوست.