Abbe Mouret's Transgression

«خطای آبه موره» (La Faute de l'abbé Mouret) چهارمین رمان از مجموعهٔ بیست‌جلدی «روگن‌ـ‌ماکار» امیل زولا است که در ۱۸۷۵ منتشر شد. زولا در این مجموعه تأثیر وراثت و محیط را بر اعضای یک خانواده در دوران امپراتوری دوم فرانسه می‌کاود، و این جلد به یکی از نمایندگان خانواده، کشیشی جوان، می‌پردازد.

سرژ موره کشیشی پرهیزکار و آرمانی است که در روستایی دورافتاده در جنوب فرانسه خدمت می‌کند. کتاب در سه بخش روایت می‌شود: نخست زندگی سرشار از ایمان و دعای او و دلبستگی‌اش به مریم عذرا، سپس مواجهه‌اش با باغی وسیع و وحشی به نام «پارادو»، و در پایان بازگشت به جهان واقعی و آداب کلیسایی. زولا با توصیف‌های شاعرانه و پرحرارت از طبیعت و تن، کشمکش میان غریزه و اعتقاد دینی را نشان می‌دهد.

نسخهٔ انگلیسی پیش رو مقدمه‌ای از ارنست آلفرد ویزتلی، ویراستار و مترجم آثار زولا، دارد که جایگاه رمان را در مجموعه توضیح می‌دهد. این کتاب برای کسانی مناسب است که به رمان‌های ناتورالیستی و پرسش‌های فکری دربارهٔ ایمان، وسوسه و طبیعت علاقه دارند.