Cymbeline

ایموجن، دختر سیمبلین پادشاه بریتانیای باستان، پنهانی با پوستوموس، جوانی نجیب اما بی‌مقام، ازدواج کرده است. پادشاه خشمگین پوستوموس را تبعید می‌کند و او در رم، در لافی بی‌جا، با ایتالیایی‌ای به نام یاکیمو شرط می‌بندد که هیچ‌کس نمی‌تواند وفاداری همسرش را بشکند. یاکیمو راهی بریتانیا می‌شود و از اینجا زنجیره‌ای از فریب، بدگمانی، لباس مبدل و سرگردانی آغاز می‌شود.

«سیمبلین» از نمایشنامه‌های واپسین شکسپیر است و ترکیبی غریب از تراژدی، کمدی، افسانهٔ پریان و تاریخ افسانه‌ای بریتانیا. ملکه‌ای بدسرشت، پسری ابله، دو شاهزادهٔ گمشده در کوهستان‌های ولز و جنگی میان بریتانیا و روم، همه در یک طرح گرد آمده‌اند و صحنهٔ پایانی گره‌های بسیاری را یکجا می‌گشاید.

ترانهٔ سوگ «دیگر از گرمای خورشید مترس» از زیباترین قطعه‌های شعری شکسپیر است. نمایشنامه نخستین بار در برگ‌نامهٔ ۱۶۲۳ چاپ شد. برای خواننده‌ای که داستان‌های پرماجرا را دوست دارد، ایموجن — زنی باهوش، استوار و وفادار — یکی از دوست‌داشتنی‌ترین قهرمانان شکسپیر است.