Salammbo

«سالامبو» (۱۸۶۲) دومین رمان گوستاو فلوبر است که پس از جنجال «مادام بوواری» نوشت؛ رمانی تاریخی که از فرانسهٔ معاصر به کارتاژ باستان می‌رود. داستان در قرن سوم پیش از میلاد، پس از نخستین جنگ کارتاژ و روم، می‌گذرد: مزدوران گوناگونی که برای کارتاژ در سیسیل جنگیده‌اند و مزدشان را نگرفته‌اند، در باغ‌های هامیلکار برقا جشنی می‌گیرند که به آشوب و سپس به شورشی بزرگ می‌انجامد — رویدادی که پولیبیوس، مورخ یونانی، آن را «جنگ بی‌امان» نامیده است.

ماتو، جنگاور لیبیایی و یکی از فرماندهان شورشیان، دلباختهٔ سالامبو، دختر هامیلکار و کاهنهٔ الههٔ تانیت، می‌شود. سپاهیانی از اقوام گوناگون، فیل‌های جنگی، محاصره‌ها و آیین‌های دینی کارتاژیان پس‌زمینهٔ این دلدادگی شوم‌اند. ربودن «زائیمف»، ردای مقدس الهه، به دست ماتو و اسپندیوس، برده‌ای یونانی و زیرک، سرنوشت شهر و دلدادگان را به هم گره می‌زند.

فلوبر برای نوشتن این کتاب به تونس سفر کرد و منابع بسیاری خواند؛ نتیجه نثری است سرشار از رنگ، جزئیات و صحنه‌های خشونت‌بار که خوانندگان زمان خود را شگفت‌زده کرد. برخی منتقدان آن را باستان‌شناسی بی‌جان خواندند و برخی شاهکاری بصری؛ اثرش بر نقاشی، اپرا و سینما آشکار است. برای دوستداران رمان تاریخی و ادبیات فرانسه، تجربه‌ای یگانه است.