Shakespeare's First Folio

هفت سال پس از مرگ شکسپیر، دو بازیگر هم‌گروهش، جان هِمینگز و هنری کاندل، سی‌وشش نمایشنامهٔ او را گرد آوردند و در ۱۶۲۳ در قطع بزرگ «فولیو» به چاپ رساندند. هجده‌تا از این نمایشنامه‌ها پیش از آن هرگز چاپ نشده بود؛ بی این کتاب، «مکبث»، «توفان»، «یولیوس قیصر» و «شب دوازدهم» احتمالاً برای همیشه از دست رفته بودند.

کتاب نمایشنامه‌ها را در سه بخش کمدی‌ها، تاریخی‌ها و تراژدی‌ها مرتب کرده و پیشگفتارها و شعرهای ستایشی هم‌روزگاران شکسپیر، از جمله شعر مشهور بن جانسون، را در بر دارد. این نسخه متن فولیو را با املا و نقطه‌گذاری اصلی می‌آورد: u و v جابه‌جا، و «selfe» و «liue» به جای self و live، همان‌طور که حروف‌چینان قرن هفدهم چیده بودند.

برای خواندن سرگرم‌کنندهٔ نمایشنامه‌ها، نسخه‌های امروزی مناسب‌ترند؛ اما برای کسی که به تاریخ زبان انگلیسی، تاریخ کتاب یا پژوهش متنی شکسپیر علاقه دارد، دیدن متن در شکل اصیلش تجربه‌ای یگانه است. بسیاری از ویراستاران، بازیگران و کارگردانان هنوز برای فهم نقطه‌گذاری و تقطیع سطرها به همین متن بازمی‌گردند.