The Acharnians

«آخارنیان» کهن‌ترین کمدی بازماندهٔ آریستوفان است که در ۴۲۵ پیش از میلاد، در سال ششم جنگ پلوپونزی، در جشنوارهٔ لنایا اجرا شد و جایزهٔ نخست را برد. آن روزها کشاورزان آتیکا، که اسپارتیان مزارعشان را ویران کرده بودند، پشت دیوارهای آتن پناه گرفته بودند و شهر در تنگنا بود.

دیکایوپولیس، شهروندی ساده و دلتنگ روستایش، در مجلس آتن می‌بیند هیچ‌کس به فکر صلح نیست و فرستادگان و سرداران تنها در اندیشهٔ سود خویش‌اند. پس نماینده‌ای به اسپارت می‌فرستد و برای خود و خانواده‌اش پیمان صلحی خصوصی می‌بندد. اما پیرمردان زغال‌فروش آخارنای، که تاکستان‌هایشان را دشمن سوزانده، خشمگین بر او می‌تازند و او ناچار می‌شود — با سر بر کندهٔ قصابی — از کار خود دفاع کند.

در ادامه، دیکایوپولیس بازار شخصی‌اش را برپا می‌کند و با مگارایی‌ها و بئوتیایی‌ها داد و ستد می‌کند، در حالی که سردار جنگ‌طلب، لاماخوس، به میدان نبرد می‌رود. آریستوفان با این نمایش، در دل جنگ و روی صحنهٔ آتن، سیاست جنگی شهر و رهبرانش را آشکارا به سخره گرفت و کلئون، سیاستمدار قدرتمند، کینه‌اش را به دل گرفت. نمایشی جسورانه دربارهٔ حق یک شهروند برای «نه» گفتن به جنگ.