The Cossacks: A Tale of 1852

دمیتری اولنین، جوان اشراف‌زادهٔ مسکویی، از مهمانی‌ها، قرض‌ها و عشق‌های بی‌حاصل خسته است. با درجهٔ دانشجو-افسر راهی قفقاز می‌شود و در دهکده‌ای قزاق‌نشین کنار رود ترک ساکن می‌شود. آنجا با ییروشکا، شکارچی پیر و پرحرف، لوکاشکا، جنگجوی جوان و جسور، و ماریانا، دختر زیبای صاحبخانه‌اش، آشنا می‌شود.

اولنین شیفتهٔ زندگی ساده و طبیعی قزاق‌ها می‌شود و باور می‌کند خوشبختی در آن است که خود را فراموش کند و مثل آن‌ها زندگی کند. اما هرچه بیشتر به ماریانا دل می‌بندد، روشن‌تر می‌بیند که فاصلهٔ میان او و این مردم را نمی‌توان با آرزو پر کرد.

تولستوی خود در جوانی چند سال در قفقاز خدمت کرده بود و این رمان کوتاه را در طول حدود ده سال نوشت تا سرانجام در ۱۸۶۳ منتشر شد. توصیف‌هایش از کوه، جنگل، شکار و زندگی روزمرهٔ قزاق‌ها از زیباترین صفحه‌های نثر روسی است و تورگنیف آن را با ستایشی کم‌مانند خواند.

پرسش اصلی کتاب — اینکه آیا انسان متمدن می‌تواند به سادگی و طبیعت بازگردد — پرسشی است که تولستوی تا پایان عمر با آن درگیر بود. برای آشنایی با تولستوی پیش از «جنگ و صلح»، انتخابی عالی است.