The Diary of a Man of Fifty

«دفتر خاطرات مردی پنجاه‌ساله» داستان بلندی از هنری جیمز است که نخست در سال ۱۸۷۹ منتشر شد. راوی افسری بازنشسته است که پس از بیست‌وهفت سال دوباره به فلورانس برمی‌گردد و می‌بیند شهر و خاطره‌هایش تقریباً دست‌نخورده مانده‌اند. در قالب یادداشت‌های روزانه، او به عشقی در روزگار جوانی‌اش بازمی‌گردد؛ عشقی که به دلیل تردید و احتیاطِ خودش به جایی نرسید.

جیمز با نثری ظریف و دقیق، چرخهٔ پشیمانی، حسادت و نگاه از بالا به جوانان را از دل ذهن همین مرد می‌کاود. وقتی او در جوانی دیگر همان دوراهی‌ای را می‌بیند که خودش روزی از سر گذرانده بود، می‌خواهد به او کمک کند، اما نگاه خود او به گذشته چه‌بسا تنها همان‌قدر قابل‌اعتماد باشد که حافظه‌اش.

این اثر کوتاه نمونه‌ای از شیوهٔ روان‌شناختی جیمز است: رویدادها اندک‌اند و جان داستان در تأمل، سوءتفاهم و بازتاب‌های درونی است. کتاب برای خوانندگانی مناسب است که به داستان‌های ادبی، فضای ایتالیای قرن نوزدهم و تحلیل ظریف احساسات علاقه دارند.