The Poems of Goethe

گوته را بیشتر به‌خاطر «فاوست» و «رنج‌های ورتر جوان» می‌شناسند، ولی خودش را پیش از هر چیز شاعر می‌دانست.

این مجموعه ترانه‌ها، مرثیه‌ها، و قطعه‌هایی از دوره‌های مختلف عمر او را دارد. «شاه اِلف» و «میگنون» از مشهورترین شعرهای زبان آلمانی‌اند.

برای خوانندهٔ فارسی‌زبان نکتهٔ ویژه‌ای هست: گوته در اواخر عمر دیوان حافظ را خواند و چنان شیفته شد که «دیوان غربی-شرقی» را در پاسخ به او نوشت. چند قطعه از آن دوره در این گزینش هست.