Egmont

«اگمونت» تراژدی پنج‌پرده‌ای یوهان ولفگانگ فون گوته، بزرگ‌ترین شاعر آلمانی، در فلاندر قرن شانزدهم و در آغاز شورش این سرزمین‌ها علیه سلطهٔ اسپانیا می‌گذرد. گوته نوشتن آن را در ۱۷۷۵ آغاز کرد و پس از دوازده سال، در ۱۷۸۷ در رم به پایان رساند.

قهرمان نمایش، کنت اگمونت، سردار نامدار فلاندری و بت مردم خود است: مردی سرشار از زندگی، گشاده‌دل و بی‌اعتنا به خطر، که در برابر سخت‌گیری فیلیپ دوم و آمدن دوک آلبا با سپاهش، به حسن نیت و محبوبیت خود تکیه می‌کند — بی‌اعتنایی‌ای که دوستش ویلیام اورانژ دربارهٔ آن هشدار می‌دهد. عشق او به کلرشن، دختری از مردم عادی بروکسل، رشتهٔ عاطفی نمایش است.

گوته اگمونت تاریخی را، که سرنوشتش جرقهٔ شورش هلند شد، آزادانه دگرگون کرده و از او نماد آزادی و شرافت ساخته است. مقدمهٔ این نسخه زمینهٔ تاریخی رویدادها را به‌روشنی توضیح می‌دهد.

بتهوون در ۱۸۱۰ برای این نمایشنامه موسیقی نوشت که اورتور آن از مشهورترین قطعه‌های اوست. ترجمهٔ انگلیسی آنا سوانویک وفادار و خوش‌خوان است؛ برای خوانندهٔ ادبیات آلمانی و تئاتر کلاسیک اروپا.