Father Sergius

«پدر سرگی» داستان بلندی از لئو تولستوی است که در دههٔ ۱۸۹۰ نوشته شد اما تولستوی هرگز آن را به چاپ نسپرد؛ داستان در ۱۹۱۱، یک سال پس از مرگش، در مجموعهٔ آثار پس از مرگ او منتشر شد.

شاهزاده استپان کاساتسکی، افسر جوان و درخشان گارد که همه آیندهٔ باشکوهی برایش پیش‌بینی می‌کنند، در سن‌پترزبورگ دههٔ ۱۸۴۰ ناگهان همه‌چیز را رها می‌کند: نامزدی‌اش با ندیمهٔ زیبای ملکه را برهم می‌زند، املاکش را به خواهرش می‌بخشد و به صومعه می‌رود. دیگران از این تصمیم سر در نمی‌آورند، اما تولستوی آرام‌آرام انگیزهٔ پنهان آن را آشکار می‌کند: غروری زخم‌خورده که می‌خواهد از همه برتر باشد.

سال‌ها بعد، کاساتسکی که اکنون پدر سرگی نام دارد، راهبی گوشه‌نشین است و آوازهٔ تقدس و شفابخشی‌اش مردم بسیاری را به سوی او می‌کشاند. اما همین شهرت، خود به دامی تازه بدل می‌شود و او را با وسوسه‌ها و پرسش‌هایی روبه‌رو می‌کند که ایمانش را می‌آزمایند.

«پدر سرگی» از قوی‌ترین داستان‌های دوران پختگی تولستوی است و پرسش‌های محوری زندگی خود او را بازتاب می‌دهد: تفاوت ایمان راستین با تظاهر به پرهیزگاری، و جست‌وجوی خدا در فروتنی به جای کرامت. داستان کوتاه و فشرده است و نقطهٔ شروع خوبی برای آشنایی با نثر اخلاقی تولستوی.