The Magic Skin

رافائل دو والانتن، جوانی بااستعداد و تهی‌دست، پس از باختن آخرین سکه‌اش در قمارخانه‌ای در پاریس آهنگ خودکشی دارد. سرگردان به مغازهٔ عتیقه‌فروشی پیری پا می‌گذارد و آنجا پوست ساغری‌ای می‌یابد که بر آن نوشته‌ای کهن نقش بسته است: صاحب این پوست هر آرزویی کند برآورده می‌شود، اما با هر آرزو پوست کوچک‌تر می‌شود و عمر صاحبش نیز با آن کوتاه.

رافائل پیمان را می‌پذیرد و ثروت، مهمانی و قدرت به سویش سرازیر می‌شود. اما هر خواستهٔ کوچک، هر هوس گذرا، بهایی سنگین دارد و او ناچار است زندگی‌ای بی‌خواسته را برگزیند تا زنده بماند. در لابه‌لای ماجرا، گذشتهٔ رافائل، تنهایی‌اش در اتاقی زیرشیروانی، و عشق نافرجامش به کنتس سرد و زیبایی به نام فودورا بازگو می‌شود.

اونوره دو بالزاک این رمان را در ۱۸۳۱ منتشر کرد و با آن به شهرت رسید؛ بعدها آن را در بخش «مطالعات فلسفی» کمدی انسانی جای داد. اندیشهٔ مرکزی کتاب روشن است: خواستن، نیروی زندگی را می‌سوزاند، و انسان باید میان زیستن کوتاه و پرشور و زیستن طولانی و بی‌رمق یکی را برگزیند.

آمیزه‌ای از رمان واقع‌گرا، داستان خیال‌انگیز و تأمل فلسفی، و نقطهٔ شروعی مناسب برای ورود به جهان بالزاک.