The Girl with the Golden Eyes

«دختر چشم‌طلایی» سومین و آخرین بخش «تاریخ سیزده» بالزاک است، سه‌گانه‌ای دربارهٔ انجمنی پنهانی از سیزده مرد پاریسی که سوگند خورده‌اند بیرون از قانون به یاری یکدیگر برخیزند. بالزاک آن را در سال‌های ۱۸۳۴ و ۱۸۳۵ نوشت و به نقاش، اوژن دلاکروا، تقدیم کرد؛ و در «کمدی انسانی» جزو «صحنه‌های زندگی پاریسی» جای دارد.

صفحه‌های آغازین کتاب از مشهورترین صفحه‌های نثر بالزاک است: تصویری تند و هولناک از پاریس به‌عنوان دوزخی که هر طبقه، از کارگر تا بازرگان و هنرمند و اشراف، در آن در پی طلا یا لذت فرسوده می‌شود. پس از این پیش‌درآمد داستان آغاز می‌شود: هانری دو مارسه، جوانی زیبا، ثروتمند و بی‌پروا و یکی از اعضای «سیزده»، در باغ تویلری دختری اسپانیایی‌تبار با چشمانی زرین می‌بیند و شیفته‌اش می‌شود. اما دختر، پاکیتا والدس، در خانه‌ای مرموز و زیر نگهبانی سخت زندگی می‌کند و راه رسیدن به او پر از راز است.

داستان با عشق و حسادت و میل به تملک، مضمون‌هایی را پیش می‌کشد که برای ادبیات زمان خود بسیار جسورانه بود. ترجمهٔ انگلیسی از الن مریج است. برای دوستداران بالزاک و ادبیات فرانسه قرن نوزدهم، داستانی کوتاه اما فراموش‌نشدنی است.