Ferragus, Chief of the Dévorants

«فراگوس» نخستین بخش «تاریخ سیزده» بالزاک است. بالزاک در پیش‌گفتار انجمنی پنهانی را معرفی می‌کند: سیزده مرد که در دوران امپراتوری در پاریس با هم پیمان بستند تا با هر چه در توان دارند، و بیرون از قانون، به یاری یکدیگر برخیزند. داستان در ۱۸۳۳ نخست در مجلهٔ «رووی دو پاری» منتشر شد و به آهنگساز، هکتور برلیوز، تقدیم شده است.

اوگوست دو مولنکور، افسر جوانی که دلباختهٔ مادام ژول دمارِه، همسر کارگزار ثروتمند بورس است، شبی او را در کوچه‌ای بدنام در پاریس می‌بیند. کنجکاوی و حسادت او را به تعقیب زن می‌کشاند و با فراگوس، مردی مرموز و رهبر «دِوورانت‌ها»، یکی از انجمن‌های پنهان صنفی کارگران، روبه‌رو می‌کند. رازی که مولنکور در پی کشف آن است، آرامش خانواده‌ای خوشبخت را به خطر می‌اندازد.

بالزاک در این داستان، که آمیزه‌ای از معمای پلیسی و تراژدی خانوادگی است، به نیروی ویرانگر بدگمانی و به لایه‌های پنهان پاریس، از کوچه‌های تنگ تا گورستان پرلاشز، می‌پردازد. ترجمهٔ انگلیسی از کاترین پرسکات ورملی است. برای دوستداران بالزاک و خوانندگانی که به رمان‌های رازآلود قرن نوزدهم علاقه دارند خواندنی است.